ANIEK
Je bent niet meer bij ons:
Niet meer in ons huis
Niet meer aan onze tafel
Niet meer op je kamer
Het is vaak zo vreemd-stil.
Ieder van ons met zichzelf
Met eigen gedachten
met eigen gevoelens.
Je bent niet meer bij ons
Je bent nog meer bij ons
Je afwezigheid doet je meer aanwezig zijn
Pijnlijk af- en aanwezig tegelijk.
Je stem horen we nog.
Je hartelijke lach
Je vol-zijn van de toekomst
Je enthousiaste plannen.
Je bent weg, maar ook niet.
Je leven kan toch niet voor niets zijn geweest.
Vervluchtigd als waterdamp.
Wie jij was,
Hoe jij in het leven stond
Is onvergetelijk.
Jouw warmte en jouw liefde voor het leven,
Raken ons hart, dat zo'n zeer doet.
Jouw warmte zal op een dag
Onze wonden genezen,
Als we door de doolhof van ons verdriet
Zijn heengegaan.
Jouw liefde zal vruchtbaar worden
In ons leven,
Al weten we nog niet hoe.
Jouw naam blijft klinken in ons hart,
In onze verhalen,
In onze stilte.